een jaar.

Precies een jaar geleden lag ik thuis op de bank met flinke koorts en longen vol met slijm. Al aan mijn 2e antibiotica kuur en prednison maar die hielpen niet. Wat moet het dan zijn dachten we? Wat later op de dag werd het zo erg dat ik blauw en liep en me ma de huisarts belde die vervolgens zei ach ze is vast aan het hyperventileren. Ik heb me moeder weleens boos gezien natuurlijk maar zo boos als ze toen was nog nooit haha! En toen binnen no time waren we op weg naar het ziekenhuis daar lag ik dan op de ehbo nog nooit ziek geweest en ik moest BLIJVEN wat vond ik dat erg zeg slapen in een ziekenhuis moest er niet aan denken maar het moest ik had een longontsteking..


En zoals veel mensen weten ben ik dit jaar al 10 keer opgenomen geweest met dubbele en enkele longontstekingen. Maar of het went zo vaak? Nee nooit!


Deze dag heeft me veel aan het denken gezet over het afgelopen jaar hoeveel dingen er kunnen veranderen veel negatief maar ook zeker positieve dingen die op mijn pad zijn gekomen.
Hoe je erachter komt wie je echte vrienden zijn ik bedoel daar zitten ook positieve kanten achter natuurlijk want degene die er altijd voor je zijn geweest en nu nog zijn die zijn er voor het leven! En degene die het steeds meer lieten verwateren of al heel snel gedag zeiden weetje dat het hele zielige figuren zijn waar je nooit iets aan zult hebben!


Kennis in je ziekte ook zoiets ik bedoel voordat ik ziek werd wist ik dat een longontsteking een ontsteking in je longen was maar meer niet wat er bij komt kijken en wat er aan gedaan moet worden en vooral hoe pijn en benauwend het is! En eerst had ik zoiets van als je dokter of verpleegkundige was leek mij verschrikkelijk en deprimerend altijd zieke mensen om je heen, maar nu heb ik onwijs veel respect voor ze hoe ze je op laten knappen en hoe ze een praatje met je komen maken of hoe ze je komen troosten als je er even helemaal doorheen zit en naar huis wilt.


Het moeten accepteren dat je niet meer alles kunt wat daarvoor geen enkel probleem was zoals flink gaan stappen elke week! Of naar school gaan ook niet het minst belangrijke als je in je laatste jaar van je opleiding zit. 


En zo kan ik nog wel even door gaan over van alles!


Op dit moment is het zo dat mijn bloed is nagekeken en dat is niet goed.
Dat betekend dat mijn immuun niet goed werkt en dat word nu verder onderzocht in het Erasmus, daar hoor ik deze week weer meer over dus dat is weer allemaal erg spannend.
Het minpuntje deze week is dat ik echt weeeeer ziek aan het worden ben flinke keelpijn en het slijm is weer in opkomst dus we houden het weer goed in de gaten.


Groetjes,