Gister weer eens bezoekje aan de longarts gedaan en dat was weer een feest!
Er rommeld weer van alles in mijn longen terwijl ik pas 5 dagen van mijn anti af ben dus zoals je begrijpt allemaal erg frustrerend. Weer een nieuw soort anti in huis gehaald en maar weer afwachten en zo gaat het maar door wachten wachten wachten ik word er zo ontzettend moe van.
Een ding dat ook erg frustrerend is mensen die bezorgd om je zijn je pushen en blijven pushen ; mylene blijf er voor vechten, mylene doe dit, mylene doe dat, mylene doe er dan wat aan.
En je kan ze vertellen wat je wilt maar heeft het nut?
Nee eigenlijk niet nou en dan komt er frustratie bij de ene en dan weer bij de andere en zo gaat dat maar door, maar er moet toch besef komen dat niet iedereen het maar in de hand kan hebben inclusief mezelf niet.
Vrijheid is zo fijn in periodes als deze gewoon de ruimte krijgen die je nodig hebt om even tot jezelf te komen.
Maar genoeg daar over vandaag ga ik een bezoekje nemen aan Gemma ze woont sinds kort op kamers en die is nu helemaal af dus ik ben benieuwd. Het ziet er alleen buiten niet zo heel fantastisch uit dus dat is dan weer een beetje jammer.
Groetjes,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten