Ja hoor het is weer zo ver ik ben openomen sinds woensdag, dinsdag al ziek geworden en woensdag was het het weer zo ver dat het echt niet meer ging helaas.
Woensdag eerst richting het revalidatie centrum gegaan om een bezoekje te brengen aan de longarts nou die hoorde alweer dat het goed mis was zei in eerste instantie dat we het misschien nog wel thuis konden proberen maar wat ben ik blij dat ik dat risisco niet heb genomen!
Na de longarts zijn we dus weer richting eerste hulp gegaan en kon gelukkig al vrij snel terecht tot mijn verbazing was alles binnen iets meer dan een uur geregeld en lag ik al op mijn kamer wat normaal ongeveer 4 uur lang duurt eer dat je eens rust aan je hoofd hebt!
Opzich was s'middags mijn satturatie(zuurstof) nog niet zo heel laag maar s'avonds en s'nachts begon het weer flink te dalen zodat ik weer aan een fijn masker kon met 15 L zuurstof.
Erg balen allemaal want de zuurstof verloopt nog steeds moeizaam.
Ik ben al wel weer verlost van 1 draadje van de prednison maar helemaal infuus vrij ben ik helaas nog niet.
Heimwee, wat is dat ontzettend vervelend zeg! Ik moet zeggen ik vind het nooit leuk om te verblijven in het ziekenhuis maar deze keer heb ik er wel heel erg veel moeite mee en dan vooral rond bed tijd gewoon echt verlangen naar je eigen huis en je gewoon zo ongelukkig en verdrietig voelen!
Aanstaande maandag komt mijn longarts weer langs en gaan we weer verder kijken of ik eventueel al naar huis of toch nog moet blijven ik hoop natuurlijk dat ik naar huis mag maar we zullen zien!
groetjes,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten