Het is al weer 4 maanden geleden dat ik iets poste en dat was de eerste keer dat ik mijn infuus kreeg ik ben er nu al 5 verder. Helaas zijn mijn longen nog steeds niet echt mee werkend..Het infuus heb ik 3 keer om de 4 weken gehad daarna veel last van erge hoofdpijn en vermoeidheid. Helaas werd ik in Augustus weer opgenomen met een longontsteking, wat natuurlijk niet hoorde te zijn de doktoren begonnen toen al een beetje te twijfelen maar veel werd er nog niet besproken de infuzen gingen gewoon door. Na mijn opname ben ik heerlijk met Arjen op vakantie geweest naar Gran Canaria was echt een geweldige vakantie!
Na die geweldige vakantie moest ik weer aan het infuus. Begin september Een week later moest ik bloedprikken om te kijken of de waardes al gestegen waren opzich had ik daar zelf wel een goed gevoel over! Dus de week erop weer naar de longarts voor de uitslag en om te bespreken hoe het nou ging. Hij legde eerst uit dat ik naar Nijmegen moest voor onderzoek wat met verslikken te maken had en zei dat hij straks nog een aantal cijfers met me wilde bespreken. Ik dacht cijfers?? Al gauw werd het me duidelijk dat het natuurlijk om die waardes ging en ze waren weer gedaald.. Ze moesten minstens het dubbele zijn gestegen en hij was weer net zo laag als toen we begonnen. De longarts had besloten dat ik mijn infuus nu om de 3 weken kreeg en 20 mg meer, en gelijk die vrijdag. Ik was erg teleurgesteld maar goed het moest wel, arjen ging die vrijdag gelukkig mee. Ik was er 9.00 uur en om 15.00 uur was ik pas klaar! Omdat je natuurlijk 20 mg meer krijg voel je de bijwerkingen ook beter, je bent heel erg moe, je benen zijn helemaal slap en erg veel pijn aan je rug. Na het infuus goed uitgerust en weer aan de slag gegaan 2 weken lang ging het prima tot dat ik weer wat slijm kreeg maar ik ging gewoon door aangezien ik me niet ziek durfde te melden op mijn stage. in het weekend van 1 en 2 oktober werd ik steeds zieker maar ben die maandag gewoon weer gaan werken en die dinsdag ook. En toen was het klaar ik kon niet meer verder en moest mijn baas wel bellen... Erg veel begrip kreeg ik niet maar goed ik reageerde er niet op ik wilde naar huis!! Mijn moeder is mij op komen halen en vroeg of ik al naar ziekenhuis wilde ik wilde natuurlijk nog niet want ik dacht dat ik het nog wel thuis aan kon. Nou is mijn moeder een slimme vrouw en aangezien mijn stage tegenover het ziekenhuis is nam ze de afslag rechts richting het ziekenhuis haha! Ik ben weer opgenomen deze keer 7 dagen. Er is het een en ander besproken met de artsen en ik heb gezegd dat ik zo moe ben en eigenlijk geen zin meer heb om telkens maar te moeten vechten, ik doe het natuurlijk wel!! Alleen het is zo vermoeiend. Nu is er besloten dat ik naar het UMC Utrecht moet, daar ben ik wel tevreden over want dan kan ik hun een aantal dingen vragen die Breda niet meer wilt doen. Ik blijf een erge drukkende pijn houden en val weer af en ben telkens moe dus hopelijk kan ik daar snel terecht!!!!
Nu nog even iets anders sinds midden september heb ik een nieuw huisgenootje Tommie is zijn naam van hem word je altijd vrolijk!!
Groetjes,
