dankbaarheid

Als eerste een hoeraatje voor het feit dat ik een paar uurtjes geslapen heb vanacht!

Ik heb vanaf de tijd dat ik ziek ben nog nooit er zo hard voor geknokt om gewoon niet naar het ziekenhuis te moeten maar het is stiekem toch heel moeilijk hoor.
Arjen is vanacht bij me gebleven dat was zo lief hij helpt me met alles hij houd me spuugbakje vast echt de dingen waarvan ik zou denken iieeuw doet hij! Nou moet ik wel zeggen als hij het zou hebben zou ik dat natuurlijk ook voor hem doen! Maar dat geeft zo'n fijn gevoel dat je weet dat het oke is dat je ziek bent dat het word geacepteerd dat het niet vies is. Want zo voel ik me vaak ik bedoel ik loop de hele dag te kokhalzen, het geluid wat ik maak is nou ook niet echt gezellig en dan de sputum nja ook geen pretje, en dan toch dat niet erg vinden ik heb echt heel veel respect voor hem!

Mijn moeder is ook zo goed voor me ik hou zoveel van haar ik vind het heel erg dat ze het er erg moeilijk mee heeft en probeer haar ook te steunen, en af en toe heb je wel schuldgevoelens van shit dit komt wel door mij dat zij zich voelt maar zo moet je eigenlijk helemaal niet denken. Vandaag ook ik lig de hele dag natuurlijk op bed komt ze elke keer met een appeltje of verse sinassappelsap of gewoon naast me op bed zitten omdat ik het niet echt fijn vind om op deze momenten alleen te zijn, ze vecht echt voor me altijd van alles regelen bij dokters etc. ze zorgt er wel voor dat er dingen ondernomen worden!

Of neem nou mijn vader gisteren had hij een afscheids etentje van zijn collega waarmee hij jaren heeft gewerkt belt hij mij op of hij naar huis moet komen of gewoon uit eten kan gaan.
Dus ik zeg natuurlijk dat hij lekker uit eten moet gaan en niet voor mij eerder naar huis hoeft te komen.
Komt hij even later mijn kamer binnen en bij me op bed liggen dat hij toch maar niet uit eten is gegaan dan had hij niet kunnen eten omdat ik hier dan zo lig.

Zulke mensen zijn zo belangrijk in je leven die geven je de kracht om door te gaan dus bij deze bedankt!

Groetjes,